Een schouderklopje is fijn, maar waardering zit vooral in de dagelijkse manier van samenwerken. Denk aan duidelijkheid over verwachtingen en besluiten, ruimte voor eigen initiatief en aandacht voor professionele ontwikkeling. Daarmee laat je als schoolleider zien dat je mensen serieus neemt en vertrouwen hebt in hun vakmanschap.

Dat vraagt niet om een bijzondere aanpak of een vast moment op de agenda. Juist kleine, dagelijkse keuzes maken het verschil. Vraag bijvoorbeeld hoe een aanpak bevalt, luister naar ideeën en laat zien wat er met suggesties gebeurt. Zo wordt waardering onderdeel van de schoolcultuur, in plaats van iets wat afhankelijk is van de persoonlijke stijl van een enthousiaste schoolleider. 

Complimenten horen daar zeker bij. Ze zijn de zichtbare uiting van een cultuur waarin mensen elkaar zien. Een compliment wordt sterker als duidelijk is wat je precies hebt gezien. “Goed gedaan!” is soms prima, maar een concreet voorbeeld zegt meer: “Je merkte dat deze leerling afhaakte en paste je instructie aan. Daardoor kreeg je hem weer mee.” Zo benoem je niet alleen dat iets goed ging, maar ook welke inzet en keuzes daaraan bijdroegen. Dat geeft erkenning en helpt ook bij leren van en met elkaar.